Suðuferli er mikilvægur þáttur í skipasmíði og listrænt stig þess tengist beint notagildi og öryggi skipsins.
Nota þarf suðuvír við suðu. Ekki er hægt að vanmeta áhrif viðeigandi suðuvírs á suðugæði.
Suðuvír er vírsuðuefni sem notað er sem fyllimálmur eða á sama tíma sem leiðandi. Við gassuðu og gas wolframboga suðu er vírinn notaður sem fyllimálmur; í kafibogasuðu, rafslagssuðu og annarri gasmálmsbogasuðu er vírinn bæði fyllimálmur og leiðandi rafskaut.
Auk þess að huga að góðum frammistöðu suðuferlisins ætti val á suðuvírum úr áli og álblöndu að gera togstyrk og mýkt rassinn (með beygjuprófi) uppfyllt tilgreindar kröfur í samræmi við kröfur ílátsins. Til að uppfylla kröfur um höggþol, fyrir skip með kröfur um tæringarþol, ætti tæringarþol soðinna samskeyti að ná eða vera nálægt grunnmálmi. Þess vegna er val á suðuvír aðallega byggt á eftirfarandi meginreglum:
(1) Hreinleiki hreins suðuvírs úr áli er almennt ekki lægri en grunnmálmsins;
(2) Efnasamsetning suðuvír úr áli er almennt samsvarandi eða svipuð og grunnmálmsins;
(3) Innihald tæringarþolinna þátta (magnesíum, mangan, sílikon osfrv.) í suðuvír úr áli er almennt ekki lægra en grunnmálmsins;
⑷ Við suðu á ólíkum álefnum ætti að velja suðuvírinn í samræmi við grunnmálm með mikla tæringarþol og mikinn styrk;
⑸ Hástyrktar álblöndur (hitameðhöndlaðar styrktar álblöndur) sem krefjast ekki tæringarþols geta notað suðuvíra með mismunandi samsetningu, svo sem suðuvíra úr ál-kísilblendi með góða sprunguþol SAlSi-1 o.s.frv. ( athugið að styrkurinn getur verið lægri en grunnmálmurinn).
